บทที่ 93 ตอนที่ 93

“ทำไมมองฉันแบบนั้นล่ะ... ฉันมีงานด่วนต้องรีบกลับบ่ายนี้ เอาไว้อีกสิบวันเจอกัน”

อัญชันจำต้องพยักหน้ารับช้าๆ ใบหน้าเธอซีดลงจนสังเกตได้ชัด

เธอพยายามก้มหน้าลงเพื่อซ่อนแววตาที่สับสน แต่ระพีภูมิกลับไม่ยอมให้เธอหลบเลี่ยง เขาเห็นปฏิกิริยานั้นแล้วระบายยิ้มออกมา... มันเป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรู้ทัน เจ้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ